تختی

تختی

زمانی ، لحظه ای آید در ایران

که یاد آریم ز نام نیک تختی

میان ظلمت و قلب سیاهی

درنگی کرد ، اندیشید ، لختی

نزد زانو و نفروخت روح و جانش

زمان اوج یا در گاه سختی

چو راهی شد به راه عشق و ایمان

برایش مرگ شد ، آن نیکبختی

چه باک از لحظه های برگ ریزان

چو بر جا برگ سبزی بر درختی

دلیران بس و بسیارند و رویان

چو بینی زین جهان بستند رختی

جهان را پهلوان بود، مرد ایران

به یاد آریم نام نیک تختی

ا .ه. ل. ایران (اهلی) مرداد ۱۳۸۹