آدم و حوا از ایران

آدم و حوا از ایران

هرگز نشدیم با خبر اما شده حیران

گر آمده اند آدم و حوا هم از ایران

تن پوش نبود بر تنشان هر دو چو عریان

بی پول و غذا بوده و بی خانه و بی نان

هر دم شده رقصان پی هر روزی و امکان

در سینه پر از شور و امید و پر از ایمان

یک گوشه خاک خانه گزیدند پریشان

شادان شده از آن و خوش از سیب درختان

از بخت بد آمد خبر از رهبر شیطان

آن سیب حرام است مخور ای رهرو یزدان

با اینهمه بودند به بهشت دلخوش و شادان

از آنکه جهنم برسد بوده هراسان

ما منتخب هستیم ز خداوند همه شادان

چون آمده اند آدم و حوا هم از ایران

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) فروردین ۱۳۹۹