آشیانه
- laksariamir
- Jun 20, 2020
- 1 min read
آشیانه
چو مرغی هست بدور از آشیانه
به امیدی که یابد کرم و دانه
به یاد جوجه ها هست کنج لانه
که هر سو پر کشد بس عاجزانه
و گر صیاد بی رحم ماهرانه
نشسته در کمین بس غاصبانه
بگیرد قلب مرغان را نشانه
و گیرد جانشان را فاتحانه
که خواند جوجه ها را یک ترانه
ز آغوش و ز مهر مادرانه
چه باید کرد ز رنج کودکانه
که تنها مانده در گور زمانه
چو صیاد است به شکرت ای یگانه
نبود این شیوه آیا ظالمانه
چه باید کرد ز ظلم این زمانه
که قانون خدا باشد بهانه
ز درد و رنج اگر ویرانه خانه
کجا هست این زمانه منصفانه
کجا بر کودکان هست عادلانه
که دارند درد دنیا روی شانه
ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مهر ماه ۱۳۹۱
Comments