بشویم شیپوری

بشویم شیپوری

چه کند در دل تاریکی و در بی نوری

چه بگوید به من و تو ز غم مجبوری

با دلی پر ز امید است و پر از دلشوری

تک و تنها نگران غمزده است از دوری

گر که پر شد همه جا معرکه از مزدوری

از سکوت من و تو هست و کری یا کوری

هر چه آزاده دل است خفته اگر در گوری

چه نشستیم که زند نیش به ما زنبوری

بند و بی نانی و دار است و حجاب زوری

با خبر کرده جهانی و شویم شیپوری

چه نشستیم که لگد خورده به ما چون موری

نوبت مهر و شهامت شده و غیوری

متحد گشته در این فصل سیاه چون نوری

تا به پایان برسد این قفس مجبوری

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) تیرماه ۱۳۹۱