بهمنگان
- laksariamir
- Jun 2, 2020
- 2 min read
Updated: Jan 21, 2021
بزرگداشت هر آیین پسندیده کهن یادآوریست از آینده ای بهتر که بار دیگر میتوانیم با هم بسازیم.
بهمنگان خجسته
---
بهمنگان
روز دوی هر ماه چو بهمن عنوان
روز دوم بهمن هست بهمنگان
جشنیست در این روز کهن در ایران
نوشیده همه شیر ز پاکی جانان
چون سود رسد به مردم از گوسپندان
یا گاو و بز و یا دگر چهارپایان
بهمن بود چون فرشته ای بر نیکان
گردیده نگهبان بر این جانداران
این روز بلاست بدور از هر حیوان
تا پاک شود نهاد و جان انسان
پاک است چو سفره دور از هر شیطان
اندیشه پاک ارمغان است از آن
این مظهر اندیشه و فکر پاکان
بر ما شده ارمغان ز نیک اندیشان
این گام نخست است بر اندیشمندان
آزاده و همگام زنان با مردان
بهمن شده لبریز ز شوقی پنهان
زین شوق به پا شدیم به ره ما اینسان
بهمنجه دگر نام و دیگر عنوان
از من به شما درود در بهمنگان
ا.ه.ل.ایرانی (اهلی ) بهمن ۱۳۸۹
---
بهمنگان (بمنگان، که اکنون نام روستای در خراسان رضوی شهرستان چناران است) از جشنهای ایران باستان در بهمن روز از بهمن ماه برابر با روز دوم بهمن است.
بهمن از واژه اوستایی وهومن Vohumana گرفته شده که با «اندیشه نیک»، «منش نیک» و «خرد سپندینه» (: «خرد مقدس») برابر نهاده شده است. ایرانیان، یازدهمین ماه سال و دومین روز از هر ماه را به نام وهومن نامگذاری کردهاند و آن را جشن میگیرند.
وهومن یکی از امشاسپندان نزدیک به درگاه اهورامزدا میباشد. زرتشت برای دریافت پیامهای اهورایی از وهومن یاری میگیرد. پاسبانی چهارپایان سودمند در عالم جسمانی به این امشاسپند واگذار میشود. از این رو زرتشتیان در جشن بهمنگان یا بهمنجه که در روز بهمن از ماه بهمن واقع میشود از کشتار حیوانات سودمند و خوردن گوشت آنان خودداری مینمایند و برخی زرتشتیان، پرهیز از خوردن و کشتار را در تمام روزهای بهمن ادامه میدهند.
اسدی طوسی در سدهٔ پنجم، در کتاب «لغت فرس» در بارهٔ جشن بهمنگان، که آن را «بَهمَنجَنه» نامیده، مینویسد:
«جشنی است که دوم روز از بهمن ماه کنند و طعامها سازند و بهمن سرخ و زرد بر سر کاسهها نهند و ماهی و تره و ماست آرند.»
ابوریحان بیرونی در «آثار الباقیه عن القرون الخالیه» در مورد جشن بهمنجه چنین مینویسد:
«روز دوم آن روز بهمن عید است که برای توافق دو نام آن را بهمنجه نامیدهاند؛ بهمن نام فرشتهٔ موکل بر بهایم است که بشر به آنها برای عمارت زمین و رفع حوایج نیازمند است و مردم فارس در دیگهایی از جمیع دانههای مأکول با گوشت غذایی میپزند و آن را با شیر خالص میخورند و میگویند که حافظه را این غذا زیاد میکند و این روز را در چیدن گیاهان و کنار رودخانهها و جویها و روغن گرفتن و تهیه بخور و سوزاندنیها خاصیتی مخصوص است و بر این گمانند که جاماسب وزیر گشتاسب این کارها را در این روز انجام میداد و سود این اشیاء در این روز بیشتر از دیگر روزها است.
Comments