تا کی تا کی ؟

تا کی تا کی ؟

بنشسته رسد عدل خدا تا کی تا کی

تا آنکه رسد نوبت ما تا کی تا کی

امید به دل بسته که اصلاح کیم درد

این ریشه درد داده جلا تا کی تا کی

معتادی و فحشا و خشونت و تجاوز

بیکاری و فقر ، درد و بلا تا کی تا کی

هر ابله و نادان برود کاخ ولایت

بیخانه ولی ما همه جا تا کی تا کی

یک عده هنوز منتظر روز قیامت

مردان خدا پر ز ریا تا کی تا کی

با نام خدا قافله از خلق ربودند

صاحب شده این قافله را تا کی تا کی

بویی که بیاد آورد از مرگ و تباهی

پر گشته در این قاب هوا تا کی تا کی

از سرخ و سیاه پر شده رنگی به چمن نیست

پیراهن خون رخت عزا تا کی تا کی

این رسم فراموشی کجا زندگی ماست

هر سو پی درمان و دوا تا کی تا کی

درماندگی است گر نشویم متحد اینجا

مردم همه درمانده جدا تا کی تا کی

بنشسته و خاموش و جدا بیخبر از هم

کی کس شود آزاد و رها تا کی تا کی

بنشسته رسد عدل خدا تا کی تا کی

هرگز نرسد نوبت ما تا کی تا کی

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) شهریور ۱۳۹۱