تخم مرغ دزد یا شتر دزد

تخم مرغ دزد یا شتر دزد

در محفل پلیدان ، دزدند همه سراسر

از آنکه گشته نوکر ، تا آن وزیر و رهبر

از پاسدار ناحق ، تا یک پلیس و افسر

چون گشته بر سیاهی، هر جا مرید و سرور

با نام یک طلا کار ، ابزار کار مسگر

چون بادی از هوا هست ، در فکر خود چو تندر

دنبال قند و چایی , دزدد ولی سماور

یک آدم ریا کار ، دزدیده مهر و باور

هر صورتی که دارد ، چاق است و یا که لاغر

در سینه اش سیاه است ، چون آنکه هست به منبر

این خصلت پلیدی ، کی از پدر و مادر

این انتخاب دزد است ، گر هست بدون جوهر

از دوستی چه داند ، یا خواهر و برادر

در آن دل سیاهش ، گردیده خود چو محور

کی بوده بارآخر ، گر بوده ذات و جوهر

با روکش مقوا ، کی گشته سنگ مرمر

کی بوده یار و یاور ، بر آنکه گشته پرپر

در محفل دلیران کی بوده او دلاور

آزاده موج دریاست ، دزد است به پا چو لنگر

تو خالی است که گردد ، در موج ما شناور

با تخم مرغ شروع کرد ، دزدید شتر سرآخر

آنکس که دزد شعر است، شاعر نشد ز عرعر

در همنشینی دزد ، یک دم به یادت آور

دزدی که مال من برد، روزی کند تو را خر

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مرداد ماه ۱۳۹۱