تو کردی چنان

تو کردی چنان

رها کن تو اندوه و شادی کنان

در این زندگانی فقط خوش بمان

بنوش و بخور هر چه هست این زمان

ببند هر دو گوش و ببند دیدگان

رها کن تو تردید و شک و گمان

و اندیشه را چونکه دارد زیان

پذیرا شو رنج ستمدیدگان

پذیرا شو هر ظلمت حاکمان

چو هست دست ناپاک بر کودکان

و گر مانده در بند پیر و جوان

نباشند برابر چو مرد و زنان

و هر سو اگر هست آزار جان

چه مسولیت بر تو هست این میان

اگر بوده و مانده اینسان جهان

رها کن تو پیکار با ظالمان

چه کار تو باشد به زحمتکشان

و گر گشته روزی تو هم ناتوان

فقیر و گرسنه و بیخانمان

و دیدی که سرد است دل مردمان

و گر مانده تنها و بی همزبان

سکوت تو کرد انتخابت بیان

نیاید از آن گرچه رنگین کمان

مگو بود ز بخت بد و آسمان

به یاد آر تو کردی جهان را چنان

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) خرداد ۱۳۹۱