جمشید

جمشید

بر پا شده جم ز پرتوی از خورشید

بر تخت نشسته گشته زان پس جمشید

خورشید به اوج رسید و بر ما تابید

وان پرتو مهر خود به مردم پاشید

آن روز چو روشنی به دلها بخشید

مردم همه شاد گشته با هم رقصید

وان روز خجسته گرچه نوروز نامید

گر شعله خموده باید از خود پرسید

افسوس ز یاد برده پاکی نومید

گم کرده رهش چو از سیاهی ترسید

ماندیم چو جدا ز مهر و با هر تردید

آن چرخ فلک دوباره بر ما چرخید

نوروز برون دوباره گر از تبعید

برماست که شعله ور کنیم چون جمشید

ا.ه.ل ایرانی (اهلی) آذر ماه ۱۳۹۰