حال پناهنده

حال پناهنده

چه میدانی تو از حال پناهنده ، چه میدانی؟

ز هم میهن که در غربت در آزار است چه میدانی

برون از آن سیاهی ها ، بسویی چون گریزانی

به امید از پناه هستی و یک آغوش انسانی

به امید هوایی نو، چو یوسف سوی کنعانی

و میجویی تو انسانها ، سرودت را چو میخوانی

کجا اما رهایی هست ، در این فصل پریشانی

کجا اما رسی ناگه ، که هر سو هست هذیانی

فراری گشته از ظلمت ، چو آنجا نیست وجدانی

ز مزدوران و ماموران ، ز هر ظالم و هر جانی

ولی افسوس که اینجا هم، پر است از رنگ پنهانی

و اینجا هم رهایی نیست ، ز هر رفتار شیطانی

بسی بی نان و آب تنها ، در آن سوی فراوانی

بسی با کودکی خسته ، چرا اینگونه گریانی

بسی افتاده در بند ودوباره گشته زندانی

خشونت هست گهی اما ، و گه رفتار حیوانی

بسی مجبور که برگردند ، بسوی مرگ و ویرانی

بسی گردیده سیر از جان ، کجا از مرگ ترسانی

نباشد حق و انصافی ، نباشد عدل و میزانی

چو هستی با هزار امید ، در این خفت تو میمانی

چه از دستت برآید یا اگر داری تو امکانی

نمانیم منتظر یاران که تا گردیده بحرانی

بیا ای هموطن با هم ، دهیم یاری به ایرانی

بیاد آریم هر ایرانی، هر ایرانی ، هر ایرانی

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) اردیبهشت ۱۳۹۰

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10150693182678327&set=a.494707493326&type=3&theater