دوا نیست

دوا نیست نوروز رسید , اگرچه شادی به هوا نیست دردیست به جان , اگرچه درمان و دوا نیست سالیست جدید , اگرچه سالی ز صفا نیست عید است ولی , زمانه عاری ز بلا نیست گر هست بهار , شکوفه بر شاخه چرا نیست؟ درد است و غم , هوای آلوده روا نیست هر سوست ستم , نشانی از شرم و حیا نیست هر سوست فریب , برای مردم که شفا نیست بسیار گذشت , به مردم اینجا که خدا نیست زنهار کنون , که ریشه جز دوز و جفا نیست فریاد زدیم , اگرچه جز ناله صدا نیست داغیست به دل , چگونه این ناله به جا نیست؟ از مرگ کسی , اگرچه همواره رها نیست همراه شویم , صدای تک تک که رسا نیست برجاست امید , و آن به جز عشق و وفا نیست جز عشق کنون , نشانی از فصل بقا نیست نوروز رسید , اگرچه شادی به هوا نیست جز عشق ولی , امید و درمان و دوا چیست؟ اهلی - در آستانه بهار سیاه