دوا نیست

دوا نیست

نوروز رسید , اگرچه شادی به هوا نیست

دردیست به جان , اگرچه درمان و دوا نیست

سالیست جدید , اگرچه سالی ز صفا نیست

عید است ولی , زمانه عاری ز بلا نیست

گر هست بهار , شکوفه بر شاخه چرا نیست؟

درد است و غم , هوای آلوده روا نیست

هر سوست ستم , نشانی از شرم و حیا نیست

هر سوست فریب , برای مردم که شفا نیست

بسیار گذشت , به مردم اینجا که خدا نیست

زنهار کنون , که ریشه جز دوز و جفا نیست

فریاد زدیم , اگرچه جز ناله صدا نیست

داغیست به دل , چگونه این ناله به جا نیست؟

از مرگ کسی , اگرچه همواره رها نیست

همراه شویم , صدای تک تک که رسا نیست

برجاست امید , و آن به جز عشق و وفا نیست

جز عشق کنون , نشانی از فصل بقا نیست

نوروز رسید , اگرچه شادی به هوا نیست

جز عشق ولی , امید و درمان و دوا چیست؟

اهلی - اسپند ۱۹۹۸ در آستانه بهار سیاه