دوست و دشمن ، دانا و نادان

دوست و دشمن ، دانا و نادان

آنکه دانا هست تو را در دوستیست چون آفتاب

هر زمان تابد و مهر و گرمی اش هست بازتاب

آنکه نادان است تو را بالا برد گر با شتاب

یا بیاندازد تو را یا ارمغانش هست طناب

دشمن نادان بر آنست کرده جان را در عذاب

بوی گندش در هوا هست گرچه دارد صد نقاب

دشمن دانا ولی آید به سویت با حساب

گه سوارت هست گهی همبسترت در تختخواب

گه امیدت میدهد با هر چه رنگ است و سراب

گه فریبت داده با مستی به جانت چون شراب

به که دانا بوده دشمن تا که با بوی گلاب

برده با خود دوستان و دشمنان در منجلاب

بهتر آنکه دوستان با خرد سازیم خطاب

متحد گردیم و بر پا ما به سوی آفتاب

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) خرداد ۱۳۹۱