روز میعاد

روز میعاد من نمیدانم چه آرد روز جنبش ارمغان آنچه میدانم وطن برپا شود از هر کران گرچه هر روز، روز جنبش هست بر ایرانیان میرسد آن روز میعاد آید این میهن به جان چونکه داریم ما به یاد از تک تک افتادگان شعله ور خواهد شد آتش از درون سینه مان گرچه بس افتاده در خاک ، سربلند آزادگان نامشان همواره در گوش است ز هر سوی جهان تا نباشند مردمان برپا برای حقشان کی امیدی هست به اصلاح و تغییر ظالمان کی امیدی هست به حاکم یا خدای آسمان شد نیاز از دولتی از مردمان بر مردمان میشمارم روزها را لحظه ها را هر زمان تا رسد آن دم که رو در رو شویم با دشمنان چون رسد یک بار دیگر روزهای وعده مان میشویم با هر نفس در سوی آزادی روان اتحاد رنگ ها سازد اگر رنگین کمان متحد گردیم کنون ای خلق های قهرمان میدهیم آن دم سراپا هرچه داریم در توان تا فرو پاشیم ز بنیاد ، این ستم با هر تکان هر کجای میهن و هر دین و مذهب ، هر زبان از جدایی کی رسد بر مردمان جز از زیان مردم ایران زمین برپا ز هر شهر و مکان متحد باشیم در این راه ، مرد و زن پیر و جوان ا.ه.ل ایرانی (اهلی) اسفند ۱۳۸۹