رویم کرد سپید

گرچه جهل ریشه ها سرتاسر جانم گزید

گرچه از ناحقی و فقر هر کجا پشتم خمید

گرچه رویم شد سیاه در این تباهی شدید

لحظه ای شادم از این برفی که رویم کرد سپید

اهلی