سرنوشت

سرنوشت

آدمی را بوده باور دست تقدیر از خداست

هر چه پیش آید خوش آید چونکه باشد سرنوشت

شد به کار آفرینش هفت روز آزگار

آدمی را آفرید آخر، فقط از آب و خشت

چونکه آدم بود تنها، آفرید حوا سپس

تا که خوش باشند با هم هر دو در باغ بهشت

گرچه کرد تبعید آنان را فرستاد بر زمین

با فریب و حیله شیطان چو کردند کار زشت

هر دو اما یافتند از زندگی و راه خویش

پس چه سودی گر سخن گوییم ز تقدیر و سرشت

نیست تقدیر آنچه آید از فراز آسمان

چون سرآخر میکند انسان درو هر آنچه کشت

زین سبب بر ماست تا سازیم بهشت و سرنوشت

سرنوشت آنست که انسان ، با عملهایش نوشت

ا.ه.ل. ایرانی (اهلی) شهریور ۱۳۸۹