سهیل عربی

سهیل عربی آزاده در انتظار دار بی سببی تنها مگزار کنون سهیل عربی روژان که نشسته بیخبر از پدرش آزرده دل است و سوزد اینجا ز تبی زحمتکش و کارگر شدند مسکین تر نان رفته ز سفره , خانه ها از حلبی پر گشته هوا ز نفرت و رنگ ریا مردم همه آواره درد و عصبی پر گشته صدای ناله از درد و بلا لبخند نمانده دیگر اینجا به لبی در بند و اعتصاب و بیمار , سهیل این راه ولایت است چرا در عجبی آزاده درون بند هست بی سببی تنها مگزار کنون سهیل عربی ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) آذر ماه ١٣٩٣