شعر است یا خورشت

شعر است یا خورشت

گر کسی گوید که شعرم نارسا باشد و زشت

ور که میداند کلامش بوده از باغ بهشت

دست او بوسم اگر در جای هر نقد و سخن

با کلام خود برایم شعر من را مینوشت

گر که نظم است یا که نثر با هر چه دارد در توان

تا نبینم ، من چه دانم فرق آن سنگش ز خشت

هر ردیف و قافیه ، وزن و کلام شعر من

بی حساب و بی کتاب است شعر من همچون خورشت

شعر من هست بی در و پیکر ولی شعر من است

این چنین گر مینویسم بوده شاید در سرشت

این من هستم هر چه باشم شکوه ای نیست این میان

چون سرآخر میکند انسان درو هر آنچه کشت

این من هستم در تلاشم گرچه زیبا گرچه زشت

در کنار درد مردم من ، نه از باغ بهشت

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) شهریور ۱۳۹۱