صدها درود

صدها درود

من چه گویم بر تو هم میهن چو هستم من حسود

من چه دارم که بگویم به جز از صدها درود

از شهامت چونکه بر پا گشته با هر تار و پود

از شجاعت ها و از میهن چه زیبا میسرود

روز آزادی کجا دور است چو آید دیر و زود

گشته همراه ، متحد ، ای رهروان صدها درود

آنکه غلتید در میان خاک و در آتش و دود

آنکه جان باخت تا ز خونش راه آزادی گشود

آنکه بر پا شد که تا عالم ز درد ما شنود

بر جوانانی که در اینجا غنود ، صدها درود

آنکه در زیر شکنجه، میهن خود میستود

آنکه با لبخند خود در پای دار ترسم زدود

من سر خود را به پای پاک تو آرم فرود

من به پا میخیزم همراهت کنون صدها درود

در تمام قصه های عشق و هستی و وجود

داستان دیگری اینگونه پر معنا نبود

سوی دریای وطن من با تو آیم همچو رود

هر زمان و هر کجا از جان و دل صدها درود

آنکه با آزادگی هایش دل من را ربود

از من این دم بر همه آزادگان صدها درود

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) اسفند ۱۳۸۹