فاصله
- laksariamir
- Jul 26, 2020
- 1 min read
فاصله
چه آسان ما گرفتیم فاصله با زندگانی
نبود اما ز ویروسی که عاجز کرد جهانی
گرفتیم فاصله با اقتصاد و علم و دانش
برای وعده های پر فریب آسمانی
گرفتیم فاصله با میهن و آیین دیرین
گرفتیم فاصله با هر خوشی و شادمانی
گرفتیم فاصله با نیکی و با نیک نامی
برای مکتبی شیطانی و مردان جانی
ز نیکی های کردار و ز گفتار و ز پندار
گرفتیم فاصله از آدمیت کو نشانی
جنایت , دزدی و فحشا حلال است در ولایت
جدا گشتیم ز انسان ماندن و گشتیم روانی
گرفتیم فاصله با کار و با زحمتکشان ما
نماند دیگر به روی سفره های درد نانی
گرفتیم فاصله با خانه و با خانواده
و گشتند کودکان , آواره در بیخانمانی
گرفتیم فاصله با هر نفس در بند ظلمت
نفس دیگر نمانده در هوای بندگانی
گرفتیم فاصله با حاکمان پشت پرده
شدیم دلمرده در خاک تباهی از جوانی
گرفتیم فاصله از آرزوها و از امید
بجایش ناامیدی آمد و هر بدگمانی
گرفتیم فاصله با هر صداقت هر شرافت
کثافت پر شد اما آشکارا و نهانی
گرفتیم فاصله از حق اندیشیدن اینجا
مدیران گشته از نادانی خود جاودانی
گرفتیم فاصله از دین و ایمان جای شکر است
چو هر دم کرده دین و دولت و خائن تبانی
چه سودی از بهشت و دوزخ این حیله کاران
نماندیم گر که ما انسان در این دنیای فانی
چنان یک تار مو هست فاصله با مرگ در ایران
ز دین و دولت اینجا کی بجز مرگ ارمغانی
گرفتیم فاصله از هر چه آزادی و حق بود
و خوش کردیم دل خود با بهشت ناتوانی
کنون برماست تا لرزانده این کاخ ستم را
دهیم این پایه های جهل و نفرت را تکانی
کنون بر ماست تا چرخانده چرخ زندگی را
که تا با هم شویم آزادگان در همزبانی
چه آسان ما گرفتیم فاصله با زندگانی
نبود اما ز ویروسی که عاجز کرد جهانی
ا.ه.ل.ایرانی -اهلی- مرداد ماه ۱۳۹۹
Comments