ما را چه شد ایرانیان

چون آمدند روحانیان , ما را چه شد ایرانیان با روضه ها یا از ستم , اشک است, نه از اشکانیان صف بسته ایم بیجان اگر , کی بوده از صفویان بیکار و بی سامان شدیم , اما نه از سامانیان نادانیان , گمراهیان , بازاریان و حاجیان ناچاریان, بیماریان , ویرانیان , قربانیان بی نانیان , بیکاریان , زندانیان , برداریان زیر ستمها و بلا , گردیم کنون سگ جانیان اهلی ما را چه شد ایرانیان آمد چو دوران سیاه ، حاکم شدند روحانیان مردم شدند از هم جدا ، ما را چه شد ایرانیان آمد حجاب ، آمد کلاه ، آمد ره اسلامیان مردان زنان و کودکان ، هر جا پر از قربانیان جمعی به قدرت آمدند ، بر گشته از خود راضیان با دزدی و با اختلاس ، گشتند چنان درباریان سامان گرفتند هر کجا ، از پول فقر این حاجیان در داخل و دور از وطن ، کی بوده اند سامانیان هستند بسی کو غافلند ، از زندگان ، اطرافیان با ناله و زاری خود ، خوش کرده دل بر راویان با اشک خود بر مردگان ، چون باغبان ، همراهیان خوش بوده با هر روضه خوان ، کی بوده از اشکانیان جمعی ز نادانی خود ، همره شدند با جانیان چون سایه های بی زبان ، گردیده ظلمت حامیان جمعی هراسان هر کجا ، صف بسته اند در این میان کی بوده از صفویان ، در چنگ شوم بانیان برخی ز دل بس شادمان ، هستند ز عهد آریان گویند که هر مشکل و درد ، همواره هست از تازیان بیکاری و فقر و بلا ، پر شد ز داد شاکیان بی آب و نان ، بیخانمان ، کی کاسبان ، بازاریان بر پا شدند آزادگان ، همره ز جان زندانیان با جان خود دادند به ما ، آزادگی اعدامیان در راه آزادی خود ، از سلطه روحانیان همره شویم ای رهروان ، ما را چه شد ایرانیان ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مهر ماه ۱۳۹۱