مهوش شهریاری

مهوش شهریاری

مهوش شهریاری ، بدان که افتخاری

اگر شکسته جانت ، نبوده این ز خواری

اگر که هموطن هست به بند و چوب داری

چرا به جا نشسته ، و مانده در خماری

وگر نشسته خاموش ، به گوشه یا کناری

بگو که تا بدانم ، تو از کدام دیاری

ز مکتبی که مذهب ، نبوده اختیاری

کجا رسد عدالت ، کجا رسیده یاری

اگر چه جان پاکت ، دریده نیش ماری

بدان رسد دوباره ، شکوفه بهاری

اگر به پا و همراه ، چه جای اشک و زاری

نوادگان شیطان ، همه شوند فراری

اگر ز درد جانت ، کنون تو بی قراری

بدان به یادت هستیم ، بدان که افتخاری

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مهر ماه ۱۳۹۱

شهریاری (ثابت) از مدیران جامعه بهایی ایران پس از تحمل قریب به ده سال حبس ساعتی پیش از بند زنان زندان اوین آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مهوش شهریاری بعنوان نخستین فرد از گروه “یاران ایران” که امور اداری جامعه بهایی ایران را مدیریت می کردند و از حدود ده سال پیش در زندان به سر می برند با پایان یافتن حبس از زندان اوین آزاد شد.

مهوش شهریاری-ثابت در پانزدهم اسفند ۱۳۸۶ توسط ماموران امنیتی در مشهد بازداشت‌ شد. بعد از بازداشت به سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل ‌شد. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۷، شش تن دیگر از بهاییان عضو گروه «یاران ایران» با اتهاماتی مشابه با اتهامات مهوش ثابت بازداشت ‌شدند.

خانم شهریاری در طی ۲۰ ماه اولیه بازداشت‌اش تفهیم اتهام نشد و اجازه تماس با وکیل هم نداشت. در ۲۳ بهمن ۱۳۸۷، دادسرای امنیت تهران از صدور قرار مجرمیت برای مهوش ثابت و شش تن دیگر از مدیران جامعه بهایی به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل، توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» خبر داد. آن‌ها در ۲۲ خرداد ۱۳۸۹، به اتهام «جاسوسی، توهین به مقدسات، تبلیغ برعلیه نظام و رواج فساد فی الارض» به بیست سال زندان محکوم شدند.