میروم من مدرسه

میروم من مدرسه! دانش آموزم روم من مدرسه درس دین دارم و درس هندسه میروم من مدرسه آن سوی آب همچو رویا هست تو گویی من به خواب میروم بالای کوه در خط راست دره گر هست زیر پا آن با خداست رود زیبا را چه خوش من بنگرم چونکه هر روز من ز بالا بگذرم برف و سرما هست و یخبندان اگر کودکان را کی نماید آن اثر میرویم آن سوی کوه خوشنود و شاد در دل توفان و باد و گردباد گرچه گویند پر خطر هست راه من کودکان دیگرند همراه من گرچه گردیدند بسی در ره هلاک میرویم ما مدرسه از آن چه باک میشوم کم کم چو من هم با سواد آورد شاید خدا من را به یاد مینویسم آب و بابا و خدا تا خدا از غم کند ما را جدا میشویم ما شاد و خندان آن زمان کودکی هست چون بهشت بر کودکان میرویم دلخوش بسوی مدرسه گرچه ره گاهی شود پر حادثه ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) مهرماه ۱۳۹۰ راه مدرسه کودکان بختیاری ...

https://www.facebook.com/photo?fbid=10150948796378327&set=a.494707493326