ندای میهن

ندای میهن

ز هر دلیر رسد ندا ، ز بندها و دارها

ز هر کجا شویم به پا ، نوبت ما چو آمده

به جای شک و ادعا ، ز رهبران بی وفا

نشسته یا کجا روی ، چرا روی به میکده

سپیده میدمد کنون ، در این شب بی انتها

و گرمی اش به ما رسد، به روح و جان یخزده

شروع کنیم از ابتدا ، در پی یک نور و هوا

وطن چرا به هر کجا ، شود سرای غمزده

رها شویم از این بلا، ز حاکمان بی حیا

از این ستم و ناروا ، همیشه بوده دلزده

از ارتش و پلیس ها ، ز پاسدار پر جفا

همره میهن بشویم، ز هر ستون و هر رده

ندای میهن است رسا ، به پا شویم بر اژدها

به پا شویم ز کوه و دشت، ز هر چه شهر و دهکده

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) اسفند ۱۳۸۹