نشسته در کمینم

نشسته در کمینم

گرگی که نشسته در کمینم

افسوس که بوده همنشینم

بسیار دریده من غمینم

شد نوبت من که جانشینم

در این ره خاک نازنیم

من نه اولین نه واپسینم

ماری که نهفت در آستینم

خواهد گزدم از آن امینم

آورده مرا اگر چه دینم

افسوس ربوده سرزمینم

دزدیده چو باور و یقینم

از خفتن خود چه شرمگینم

این است پیام دلنشینم

مهر است نشسته بر جبینم

مادر اگر عشق اولینم

آزادگی مهر آخرینم

زین مهر اگر که اینچنینم

آن بودم و هستم و همینم

آزادگی است چو میگزینم

فریاد زنم رسد طنینم

در سینه کنون چو آتشینم

گر متحد هستم آهنینم

گرگی چو نشسته در کمینم

از بی خردیست اگر نبینم

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) دیماه ۱۳۹۰