پا روی دم

پا روی دم

در پی رویای نو راهی شدیم ما سوی رم

غافل از زنجیر باورها رسیدیم تا به قم

تاختند غارتگران بر شهر رویاهای ما

کی کلامی از شکایت آمد از ما زیر سم

ما نشستیم بر مزار ترس و نادانی خویش

تا مبادا ما گذاریم لحظه ای پا روی دم

بسته گوش و چشم و لب بنشسته کنجی ما خموش

در سکوت شرم ز جای خود ولی کی خورده جم

کرده دل را خوش به رنگ باده های می فروش

برده از یاد درد دیرین را و نوشیدیم ز خم

وعده از اصلاح باورها شد و ما بی خیال

ای بسی بیراهه رفتیم کرده ره هر لحظه گم

در پی رویای نو راهی شدیم ما سوی رم

غافل از زنجیر باورها رسیدیم تا به قم

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) دیماه ١٣٩٣