پر از آزادگی ها
- laksariamir
- Jun 6, 2020
- 2 min read
Updated: Jul 14, 2020
پر از آزادگی ها
منم یک زن و انسانم ، پر از احساس و ایمانم ، پر از جنگندگی ها
چه فرقی من مگر دارم، ز مردانی که جان بخشم ، دهم من زندگی ها
زنی هستم پر از عشقم ، امیدم از رهایی هست، رها از خستگی ها
و بس دلخسته من هستم ، ز بیشرمی و ناحقی ، از این دیوانگی ها
گهی بازیچه ای هستم ، به زیر دست ناپاکم ، پر از گندیده گی ها
گهی مردان به دنبالم ، بیازارند تن و جانم ، چه بس آزردگی ها
گهی عاشق به یک یارم ، و دلداری به دل دارم ، بیا دلبستگی ها
گهی مادر به فرزندم ، به راهش چشم میبندم ، نباشد بندگی ها
گهی در وحشتم هستم ، گهی در جای بنشستم ، پر از دلمردگی ها
گهی در غم و اندوهم ، جهان گردیده چون کوهم ، پر از درماندگی ها
جهان هر سو پر از برکت، و من در فقر میغلتم ، چرا این گشنگی ها
گهی من غرق در فحشا ، و یا معتاد معتادم ، پر از آلودگی ها
به زیر بند و شلاقم ، تجاوز دیده بر جانم ، نه با شرمندگی ها
زنی هستم مبارز من ، به پا هستم و فریادم ، بس است سرخوردگی ها
رها خواهم از این مرداب ، از این شبهای بیمارم ، از این پوسیدگی ها
امیدم گشته از فردا ، به پا خیزم و برخیزم ، و با کوبندگی ها
درختی بس کهنسالم ، تنومندم ولی زیبا ، و بس پایندگی ها
گهی خشکیده دل هستم ، چو یک صحرای بی آبم ، کجا بارندگی ها
و در تاریکی و ظلمت ، بسوی نور میرویم ، پر از رویندگی ها
به راه حق چو خودخواهم ، و میرویم و میرویم ، پر از یکدندگی ها
بس است از این جدایی ها ، ز خودخواهی و نادانی ، چرا چند دستگی ها
برای حق به پا خیزیم ، بیا ای خلق هشیارم ، بیا همبستگی ها
امان روزی که که برخیزم ، و دشمن را چو بستیزم ، و با رزمندگی ها
برای حق خود از جا ، به پا خیزم و جان بازم ، پر از آزادگی ها
ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) اسپند ۱۳۸۹
Comments