پیامبر

پیامبر

به نام خداوند بخشنده و مهربان

اگر آفریدی و هستی خدای جهان

و گر بار دیگر فرستی تو پیغمبران

بگو تا پیامی ز مهر آورند ارمغان

در عالم نیارند به مردم ز آزار جان

نیارند به نام تو جنگ و تباهی آن

نترسانده کس از جهنم و یا آسمان

جهنم نسازند ز هر نکته بر مردمان

نشاید به مردان دهند وعده ای از زنان

بهشتی پر از میوه و رود و رنگین کمان

به امید صاحب زمان تا به کی این میان

بسازیم بهشت بهتر امروز و در این مکان

نگویند سخنها دو پهلو و نیمی نهان

که هرگز نیایند به قدرت از آن ظالمان

بیاد آوریم زندگان را , سپس مردگان

نیایش نباشد چو قلاده بر ناتوان

اگر هست خردمندی و راه آزادگان

نه بهر خدا بلکه انسان شدن بیگمان

و نیک گر ز پندار و کردار و نیک گر بیان

نه بهر خدا بهر انسانیت شد چنان

گرسنه چرا , گر که هست نعمت بیکران

چه زحمتکشان مانده در حسرت لقمه نان

چه خوش گر که زن بوده پیغمبرت این زمان

نگوید روا هست به مردان بسی همسران

نشاید که همسر شوند بر کسی کودکان

ز هر دست ناپاک بمانند همه در امان

و هر مرد و زن بوده یکسان و هم پیکران

که در آدمیت شوند همصدا , همزبان

نباشد نژاد کسی بهتر از دیگران

و هر جا جدا گشته دولت ز روحانیان

که تا نام آنکس که باید شود مهربان

نیارد دگر درد و رنج بر کسی در جهان

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) فروردین ۱۳۹۱