کاسه لیس

پاسدار جان من آن بود که جانم را گزید

من خطایم کودکی بود در دل فقری شدید

گرچه او هم خاک من بود ناله هایم کی شنید

کاسه لیس حاکمان شد من و دردم را ندید

اهلی