که حق رسد به حقدار

که حق رسد به حقدار

چو پر شد از ریاکار ، بیا شویم خبردار

که تا نبوده هشیار ، حق نرسد به حقدار

به نام دین و دادار ، ز ما شدند طلبکار

و جانیان خونخوار ، کجا نموده اقرار

گرانی است و بیکار ، و اعتیاد و بیمار

تجاوز است و آزار نه خانه هست نه امرار

شکنجه هست و سنگسار و بند و چوبه دار

نمانده راه تیمار ، نمانده رنگ به رخسار

رها نبوده گفتار ، رها نبوده پندار

هر آنچه کرده هر بار ، شویم فقط گنهکار

ز درد و رنج بسیار ، نموده روز و شب تار

که بوده کرده اصرار ، سیاهی کرده انکار

جدایی است چو مرگبار ، و اتحاد چو ابزار

نشسته ایم چه بی عار ، به پا شویم و همیار

به پا به هر ستمکار ، به چشمشان شویم خار

شویم دوباره مختار ، به درد خود نگهدار

به پا شویم و بیدار ، رها شویم ز هر مار

از این ولایت هار ، از این رژیم اجبار

اگر که بوده بیزار ، بدست ماست به یاد آر

چو گشته وقت پیکار ، که حق رسد به حقدار

ا.ه.ل.ایرانی (اجهلی) مهر ماه ۱۳۹۱