گر که خود را زد به خواب

گر که خود را زد به خواب

کی توان بیدار کرد آن کس که خود را زد به خواب

از درون جهل خود کی ما بیابیم هر جواب

گر ز لاک خود بیاریم ما دمی سر را برون

شاید آن دم ما کنیم دیوار جهل خود خراب

نشنویم ما جز صدای خود چه سود از ادعا

چونکه پر شد ادعا ها از کلامی بی حساب

گر نبینیم ما به جز خود هر کجا را بنگریم

میشود دنیا چو یک آیینه زیبا به قاب

گر که آسان گشته ایم سرمست ز عطر خواب خوش

کی توان آگه شد از بوی پلید منجلاب

تا که غرقیم هر زمان در کرده و پندار خویش

کی توانیم یافتن جز یک فریب و جز سراب

کی توان بیدار کرد آن کس که خود را زد به خواب

از درون جهل خود کی ما بیابیم هر جواب

ا.ه.ل.ایرانی (اهلی) اردیبهشت ۱۳۹۱

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151160364648327&set=a.494707493326&type=3&theater