۲۰ جوئن

۲۰ جوئن

شرم است که ما بنشسته ایم , جان میدهند زندانیان

شرم است که تنها مانده اند , آزادگان قهرمان

آن دم که ما ماندیم خموش , کشتند بسی اعدامیان

بر پا شدند زندانیان , شرم است که تنها این زمان

اینجا نه دزد و مختلس , یا قاتلان و جانیان

با دولت هستند فاسدان , همکاسه های قاتلان

زندانیان هستند بسی , از مرد و زن پیر و جوان

دینی , سیاسی , کارگر , اهل خرد , روشنگران

زحمتکش و بیخانمان , در جستجوی لقمه نان

دانش پژوه و نخبگان , اهل قلم یا شاعران

در اعتصاب و بی غذا , اما به پایند همچنان

دارند به ما درسی ز جان , آزادگی را ارمغان

اینجا که پر پر میکنند , گلهای ما بی باغبان

شرم است که آتش میزنند , رویای پاک عاشقان

دردست جدا از همسران , دردست جدا از کودکان

در خانه تنها کودکان , در انتظارند مادران

از یک طرف ویروس مرگ , از دیدگان ما نهان

از سوی دیگر خون چکد , از تیغ ظلم حاکمان

اینجا که مذهب حاکم است, قانون و حق شد رایگان

دژخیم و زندان بان یکیست , هم پاسبان , هم قاضیان

اینجا که آزردند بسی , جانهای پاک , آدمکشان

دیگر نمیگیرد کسی , از آدمیت یک نشان

از درد و رنج عاشقان , گردیم کنون ما قاصدان

تا بشنوند در این جهان , گردیم کنون ما راویان

همبستگی ای مردمان , همبستگی دلبستگان

خون شد نگاه مادران , بر در چو مانده دیدگان

فریاد درد جانشان , کس نشنود در آسمان

فریاد جان گردیم کنون , همبستگی هم میهنان

یاد آوریم از عهد خود , بر پا شویم ای رهروان

زندانی آزاده را , یک دم شویم ما همزبان

همبستگی آزادگان , روشنگران, زحمتکشان

همبستگی بیست جوئن , با هم و با زندانیان

ا.ه.ل.ایرانی -اهلی - خرداد ۱۳۹۹